Pastorale Eenheid BergeijkU bent bezoeker 187147. In 2012 zijn in onze parochies gedoopt: |
 |
Catechese over de Biecht
"Ik doe toch geen kwaad? Bekering hoort wezenlijk bij het leven als gelovige. Als een mens het aandurft voor God te gaan staan, merkt hij het contrast met zijn eigen leven. We hebben allen bestendig bekering nodig. Het is de apostel Johannes - de apostel van de liefde - die zo klaar over de zonde spreekt: 'Als wij beweren zonder zonde te zijn, bedriegen wij onszelf en woont de waarheid niet in ons.' (1 Joh. 1,8) Zich bekeren is letterlijk: je levensweg bijsturen, je afkeren van het kwade, andere wegen gaan, je keren naar God en naar de naaste toegaan. Geloven en zich bekeren zijn twee facetten van één zaak. Beminnen en de liefde steeds verder uitzuiveren zijn twee kanten van dezelfde zaak. Want wie vindt dat hij genoeg bemint, bemint niet meer." (Geloofsboek, p. 110)
"Sinds de vernieuwing van de liturgie wordt de biecht vaak genoemd: het sacrament van de verzoening· De liturgie van dit sacrament wordt beschreven als een weg van boete, die uitmondt op de algehele verzoening met God en de medemens" (Geloofsboek, p. 114), die we hier onder de volgende vormen vieren:
a) Individuele biecht.
Dit is de vorm van het verzoeningssacrament waarbij dit wordt toegediend aan één boeteling buiten een gezamenlijke viering.
b) Biechtviering.
Dit is de vorm van het verzoeningssacrament waarbij de persoonlijke belijdenis én absolutie ingebed zijn in een gezamenlijke liturgieviering.
Gemeenschappelijke of collectieve absolutie is het sacramentele gebeuren waarbij de absolutie aan alle aanwezigen tegelijk verleend wordt; dit kan slechts in zeer welbepaalde gevallen.
De belijdenis: "Bij het verzoeningssacrament hoort in normale omstandigheden een persoonlijke belijdenis van de zonden ten overstaan van de priester" (Geloofsboek, p. 116).
"Een authentieke belijdenis is er wanneer men eerlijk en open de eigen persoonlijke schuld erkent. Waar mensen in geweten een duidelijke en zware schuld moeten erkennen, zullen zij dit ook in de belijdenis moeten ter sprake brengen, en wel zonder essentiële zaken achter te houden. Voorgegeven formules kunnen daarbij helpen, maar deze formules kunnen ook verbergen waar het eigenlijk om gaat. Nochtans zal de bedienaar van het verzoeningssacrament de belijdenis dienen te aanvaarden zoals ze uitgesproken wordt." (Mgr. P. Van den Berghe, Boeteviering en biecht. Pastorale richtlijnen, DACO, 1987). Bij een biechtviering zal men ervoor zorgen dat de persoonlijke belijdenis op een zo goed mogelijke manier in het geheel van de dienst wordt ingebouwd zodat niemand zich gedwongen voelt.
c) Boeteviering.
Dit is een liturgische viering rond bekering en boete zonder persoonlijke belijdenis en zonder sacramenteel vergevingsmoment. Natuurlijk kan een biechtviering door bepaalde aanwezigen als boeteviering beleefd worden. En zeker bij kinderen zijn boetevieringen aangewezen in hun groei naar een biechtviering of een individuele biecht. De boeteviering is een niet-sacramentele maar zinvolle viering ter begeleiding en voorbereiding op het sacrament van de verzoening.
d) Eerste viering van de verzoening.
Zoals de eerste communie gevierd wordt na een langere voorbereiding op dit sacrament, zo zal ook de eerste viering van de verzoening pas kunnen gevierd worden na een langere voorbereiding van aangepaste catechese én boetevieringen.
De eerste sacramentele viering van de verzoening zal normaal geschieden met een groep kinderen samen of met een klas. Men zal er de ouders en de andere volwassenen nadrukkelijk op uitnodigen. De viering zal positieve waarden in het licht stellen: Gods goedheid, herboren worden, uitkijken naar genezing, verzoening en vrede.
