Pastorale Eenheid BergeijkU bent bezoeker 187148. In 2012 zijn in onze parochies gedoopt: |
 |
Huwelijk (Catechese over het Huwelijk)
Een gezin stichten vergt van man en vrouw de totale inzet van hun persoon. Het is daarom dat Christus het menselijk huwelijk heeft verheven tot een sacrament. Het geeft aan de gehuwden kracht en moed om elkaar te helpen en lief te hebben, maar ook vreugde en bereidwilligheid om kinderen te aanvaarden en op te voeden. Het huwelijk wordt gesloten door het wederzijdse ja-woord van beiden. Zo ontvangen ze door de genade dezelfde liefde en trouw als die welke Christus had voor zijn Kerk. Een christelijk huwelijk sluiten is veel meer dan 'het evangelie tot leidraad van je leven nemen". Huwen voor de kerk is aanvaarden om levend beeld van Gods liefde te worden. In hun wederzijdse gave aan elkaar en in het ontvangen van nieuw leven uit zijn hand, geven gelovige gehuwden Gods liefde zelf gestalte. Man en vrouw krijgen Gods Liefde om elkaar te beminnen. De liturgie van de huwelijkssluiting toont dat het niet de priester is die het sacrament tot stand brengt. Man en vrouw geven hun wederzijdse toestemming en daarin zijn zij zelf de bedienaars van dit sacrament. De priester ontvangt deze huwelijksbelofte in naam van de kerk en zegent het nieuwe paar door de huwelijkszegen. In volle vrijheid zich verbinen voor het hele leven, zijn verantwoordelijkheid opnemen als echtgenoot en ouder: dit zijn de voorwaarden die de kerk stelt opdat de huwenden verbonden zouden zijn door een echte huwelijksband. De huwelijksbelofte wordt aanhoord door de pastoor (of anders door een andere priester of diaken) en door twee getuigen die de gelovige gemeenschap vertegenwoordigen. Zo is de huwelijkssluiting een publieke stap van twee mensen: van nu af zijn ze voor God en voor de mensen man en vrouw. Het huwelijksverbond is onverbreekbaar, zolang beide partners in leven zijn: "Wat God heeft verbonden, mag een mens niet scheiden" (Mt. 19,6) Dit betekent voor de gehuwden: Jullie hebben je laten trouwen door God, laat Hij jullie samenhouden, opdat voor de wereld mag blijken hoe sterk Gods verbond is. In die zin bestaat er geen kerkelijke echtscheiding. Het kan wel voorkomen dat de kerk vaststelt dat mensen ongeldig getrouwd zijn. Dat wil zeggen dat ze eigenlijk nooit getrouwd geweest zijn, althans niet zoals de kerk dit verstaat. Dat neemt niet weg dat de kerkgemeenschap zorg moet dragen voor mensen die hun belofte niet gestand kunnen doen. In de liturgie van het huwelijk worden meestal ook ringen gezegend. Een ring is rond, zonder einde, zo ook de liefde van deze twee mensen.Ze steken die aan elkaars vinger, om zo te tonen dat ze ingaan in een verbond met elkaar.
