Pastorale Eenheid BergeijkU bent bezoeker 96811. In 2010 zijn in onze parochies gedoopt: |
 |
Ziek zijn
Als iemand in uw omgeving ziek is van wie u weet dat hij of zij prijs stelt op bezoek van de pastoor of iemand van de ziekenbezoekgroep, dan kunt u dit melden op de pastorie. U helpt ons dan om zo goed als mogelijk de zieken bij te staan. Op de eerste vrijdag van iedere maand wordt de ziekencommunie rondgebracht; dit gebeurt ook in de dagen voor Pasen en Kerstmis. Laat het ons even weten als u hier prijs opstelt. Wat betreft het sacrament van de zieken het volgende: dit sacrament is bedoeld voor de ernstig zieke mens. Het is niet het laatste sacrament voor het sterven. Die plaats is voorbehouden aan de H. Communie die we dan noemen Viaticum. De ziekenzalving wordt door een priester toegediend; ook als u in het ziekenhuis ligt, en er mocht daar geen priester aanwezig zijn, dan kunt u hiervoor contact opnemen met de pastoor. Het is goed dat er in een vroeg stadium contacten ontstaan en bezoeken worden afgelegd. Zo kan tijdig in overleg de juiste beslissing genomen worden. Het is meestal beter dat de zieke de ziekenzalving bewust kan meemaken, omringd door eigen familie.
"Terwijl hij het voorhoofd en de handen zalft, zegt de priester: Moge onze Heer Jezus Christus door deze heilige zalving en door zijn liefdevolle barmhartigheid u bijstaan met de genade van zijn heilige Geest. Moge Hij u van zonden bevrijden, u heil brengen en verlichting geven. In de zalving en de sacramentele woorden zegt God de zieke bijstand toe. Hij zal de zieke heil brengen." (Geloofsboek, p. 120)
Belangrijk is dat er in de pastorale zorg en in de catechetische begeleiding ernaar gestreefd wordt de ziekenzalving zo vroeg mogelijk voor te stellen in het ziekteproces. Vooral door deze praktijk moet duidelijk gemaakt dat de ziekenzalving niet op de eerste plaats moet gezien worden als voorbereiding op het sterven maar als een hulp om hoopvol te kunnen leven in de levenscrisis die de zieke of ouder wordende mens moet doormaken. Ziekenzalving wil geen paspoort zijn voor de eeuwigheid, maar wel gelovige zingeving bij elke levensbedreiging.
Een gebaar dat in vele vieringen alleszins zijn symbolische waarde moet krijgen is de handoplegging. Jezus zelf legde de handen op bij zieken en Hij schreef de handoplegging voor aan zijn leerlingen en deze hebben dit ook veel gedaan. De handoplegging is samen met de zalving een gebaar van intens gebed tot God, dat Hij de zieke nabij zou zijn, dat de Geest hem zou beschermen en bemoedigen en dat Hij hem zou doen leven.
1. De individuele viering.
De ziekenzalving kan een zeer sterk gebeuren zijn voor de zieke en zijn omgeving. Daarom moet men erover waken dat, ook ingeval van hoogdringendheid, de priester op het moment van de toediening van het sacrament niet alleen is. Het sacrament geldt op dat ogenblik als een gebaar van de Kerk en een gebaar van heel de gemeenschap, die aanwezig is om te bemoedigen, te bidden en te troosten.
Een zeer korte catechese vooraf is meestal noodzakelijk, ook voor de aanwezigen, met een toelichting over de zin van de tekenen van zalving en handoplegging.
2. De gemeenschappelijke viering van de ziekenzalving.
De gemeenschappelijke toediening van de ziekenzalving is één van de wegen om tot een gezonde en rustige houding te komen tegenover dit sacrament. Een gemeenschappelijke ziekenzalving is zoals alle andere sacramenten een kerkelijk gebeuren dat ook kan plaatsvinden in de parochiekerk tijdens een eucharistieviering waaraan de familie van de zieken en heel de parochiegemeenschap deelneemt. Deze vieringen, zowel in ziekenhuis als in parochie, hebben plaats in een atmosfeer van geloof, rust en christelijke blijdschap. Zo merken de aanwezigen dat de ziekenzalving niet meer als bedreigend overkomt. Ziekenzalving wordt onmiddellijk verbonden met het gedragen worden door de bredere geloofsgemeenschap.
3. De hernieuwing van de zalving.
Sommige mensen of zieken verlangen de ziekenzalving te ontvangen telkens als de gelegenheid zich voordoet. Zo menen zij hun eeuwig heil nog meer te verzekeren. Het is een opdracht voor de verantwoordelijken voor de geloofsvorming deze mening om te buigen.
Toch kunnen personen die de ziekenzalving reeds ontvingen, het jaar nadien in hun gebed het sacrament opnieuw beleven wanneer zij deelnemen aan de ziekenzalving van anderen.
4. Buiten bewustzijn ?
Aan zieken die het bewustzijn verloren hebben, mag men het sacrament toedienen als men oordeelt dat de zieke zelf of zijn naaste omgeving erom zou gevraagd hebben indien hij bewust zou geweest zijn en wanneer dit past bij zijn levenshouding. Ook de zegening van het lichaam van de stervende kan hier op zijn plaats zijn.
Filmpje over ziekenzalving
